Friday, December 4, 2015


Crime prevention is everyone’s business and it needs to be a part of our daily routine.  Preventing crime doesn’t have to cost a lot of money, it can be very inexpensive and in some instances it won’t cost anything other than a few moments of time.  There’s nothing truer than prevention being better than the cure and in relation to crime, preven

tion should be at the top of our agenda.

One of the biggest threats to preventing crime is not understanding how we can do it or assuming that something won’t affect you.  Crime in Malaysia has reduced, however, this does not mean we should be complacent in our collective approach to preventing crime in the first place and making our communities safer places to live and work.

Malaysian  Police (PDRM)  are fully committed to ensuring that crime prevention is at the forefront of our efforts in supporting the communities that we serve.  However, crime prevention needs to be a shared priority with our communities and partner agencies across the county.  If we all share the vision of reducing the opportunity for crime to occur, reducing the number of victims of crime and creating safer environments, our collaborative efforts will make sure that crime prevention becomes everyone’s business.

These principles can assist you in reducing the opportunity for crime to occur at your home, your place of work or your business.  They can be considered for development and implementation by individuals, communities, partners or businesses and act as a check-list to see what steps you may be able to take for your own particular circumstances.  It’s not a case of having to use all of the 10 Principles at once, you may find using just one of them could help you or it may be a combination of several of them.

The 10 Principles of Crime Prevention are:                            
  1. Target Hardening

    This basically refers to making something harder for an offender to access and making it more resistant to approaches made by offenders.  This could be:
  • Upgrading the locks on your doors or windows
  • Replacing doors or windows if they are particularly weak or the frames are in a poor state of repair
  • Fitting sash jammers to doors or windows
  • Ensuring that sheds or outbuildings are secure

  1. Target Removal

This principle can be cost free in most cases and is all about ensuring that a potential target for an offender is out of view, so as not to attract their attention in the first place.  This could be:
  • Not leaving items in an unoccupied vehicle
  • Putting your vehicle in the garage if you have one
  • Ensuring that you don’t leave attractive items on view through your kitchen window – i.e. laptops, phones, keys, bags
  • Not leaving attractive objects such as games consoles, iPads, collectables or antiques on full view in downstairs rooms
  1. Removing the Means to Commit Crime
As with Target Removal, this principle can also be relatively cost free and relates to ensuring that items are not accessible to offenders that may help them commit an offence.  This could be:
  • Not leaving garden tools out once you have finished with them
  • Ensuring that ladders are not left in an accessible position
  • Keeping wheelie bins out of reach from an offender, as they may be a climbing aid or used to transport items away from a scene
  • Making sure that bricks or rubble are cleared up
  1. Reducing the Pay-Off

    An offender will want to maximise the amount gained from taking the risk of committing an offence and there are ways to reduce their potential pay-off.  This could be:
  • Security marking your property
  • The use of a domestic safe to secure valuable or sentimental items
  • Using dummy stock in shop windows
  • Ensuring that you don’t leave vehicle keys in an obvious place

  1. Access Control
As the principle suggests, this is simply looking at measures that will control access to a location, a person or an objective.  This could be:
  • Locking your doors and windows and removing the keys from the lock once you have done it
  • Making sure that car doors are locked and that sunroofs and windows are shut
  • Ensuring that fencing, hedges, walls and other boundary treatments are in a good state of repair and provide no unintentional access points
  • Putting a security system in place at a commercial site – i.e. entrance/exit barriers, a security guard, ID Card systems
  1. Surveillance
Offenders obviously do not want to be seen and look for concealment opportunities to assist them commit their crimes.  Improving surveillance around homes, businesses or public places is very important.  This could be:
  • Not having an 8ft high hedge in front of your home that simply provides a barrier for an offender to work unseen behind
  • Adding CCTV to a commercial site or public place
  • Establishing a Neighbourhood Watch Scheme in your street
  • Encouraging neighbours or employees to be more alert in their day to day business – i.e. whilst walking the dog or taking their lunch break around places of work
  1. Environmental Change
Offenders like familiarity with an area, they like knowing routes in and out of an area and knowing that they can leave with ease if required.  Environments should also not look like they have been forgotten about and that no one cares.  This could be:
  • Working with the police and local authority to close a footpath
  • Ensuring that graffiti and domestic/commercial waste is cleared up
  • Reporting issues with fly-tipping or broken street lights to the relevant authority
  • Organising or taking part in environmental action days

  1. Rule Setting
Changing our habits may require the setting of rules and informing people of rules may require the positioning of signage in appropriate locations.  This could be:
  • Introduce a new rule in your home that the last person leaving or entering the property should lock the door and remove the keys
  • Informing visitors to commercial sites that they must report to reception on arrival
  • Making sure employees wear ID cards at all times
  • Informing users that a particular site is closed between certain times and should not be accessed between them
  1. Increasing the Chances of Being Caught
As previously mentioned, offenders do not want to be seen and they look for concealment points around the site where they are looking to commit an offence.  There are ways that we can increase the chances of an offender being seen.  This could be:
  • Making sure that domestic security lighting is in place and in working order
  • The use of good quality CCTV, especially on commercial sites and around public places
  • Reducing the height of hedges to the front of properties and making sure overgrown shrubbery doesn’t provide concealment points
  • Improving boundary protection or upgrading security to delay an offender, meaning they would have to spend more time in/at a location
  1. Deflecting Offenders
Deterring an offender or deflecting their intentions can be done in a number of ways.  Some approaches will be done in partnership with specific agencies/organisations.  Others can be done around the home.  This could be:
  • The use of timer switches to make our homes look occupied if vacant after the hours of darkness
  • Running youth diversionary schemes with partner agencies
  • Referring offenders to drug rehabilitation programmes
  • Taking every opportunity to implement crime prevention measures around homes and businesses
When you are looking at using the principles of crime prevention to improve security around your home or business, the best way to approach it is to look at your home or premises as if you were the offender.  Identify the weak spots, vulnerable areas and concealment points and prioritise the areas for improvement.  Contact  Crime Prevention Officers before you undertake any improvements and they will work with you to ensure that you are taking the best approach possible for your respective circumstances.

Thursday, March 19, 2015


Kesan GST kepada Kos Kehidupan Rakyat Malaysia

Dr. Mohd Nazari Ismail[1] dan Ahmad Nizam bin Samsudin

Pengenalan dan Latarbelakang

Semasa pembentangan Belanjawan Kerajaan 2014 pada 25 Oktober 2013, Perdana Menteri Malaysia telah mengumumkan rancangan kerajaan untuk melaksanakan Goods and Services Tax(GST) dan penghapusan Sales and Services Tax (SST) yang akan berkuatkuasa pada 1 April 2015.

Kerajaan menyatakan bahawa langkah tersebut adalah perlu kerana keadaan kewangan kerajaan adalah tenat. Ini terbukti apabila Syarikat Fitch, sebuah agensi ‘Rating’ menurunkan (downgrade) bon kerajaan ke tahap `Negatif’ pada bulan Julai 2013.[3]

Susulan dari itu telah timbul perdebatan sama ada langkah itu adalah adil kepada rakyat atau tidak serta sama ada ianya akan membebankan rakyat di masa akan datang.

Percukaian di Malaysia – SST dan GST

Jika sistem percukaian negara ini dilihat dengan lebih dekat,akan didapati rakyat Malaysia telah pun membayar cukai dalam bentuk SST yang menjadi sebahagian daripada kos barangan dan perkhidmatan semenjak tahun 1972 lagi. Beza antara GST dan SST ialah GST adalah cukai nilai tambahan atau ‘value added tax’ (VAT) yang dikenakan bagi setiap urusniaga yang berlaku. Kadar GST yang ditetapkan oleh kerajaan menentukan berapa banyak cukai yang ditanggung oleh pengguna.

Mengikut undang-undang, GST dikenakan ke atas setiap urusniaga kecuali urusniaga itu diberi pengecualian dari skop GST. Semua perkhidmatan atau barangan yang tidak diumumkan sebagai “dikecualikan” akan dikenakan GST. Walupun GST akan dikenakan pada setiap peringkat urusniaga, namun pada akhirnya pengguna membayar sekali sahaja kerana GST mempunyai mekanisma ‘Input tax credit’ dimana cukai yang dibayar oleh sesebuah firma dalam proses pembuatan dan pengagihan boleh dituntut balik. Cuma pengguna akhir sahaja yang tidak dapat meminta balik cukai yang dibayar. Di samping itu, hanya firma yang menjual barang atau perkhidmatan melebihi RM500,000 setahun diwajibkan mendaftar untuk mengenakan GST.

Perbezaan antara GST dan kaedah cukai SST boleh dilihat dalam Jadual berikut:

Secara umumnya pakar-pakar percukaian di Malaysia bersetuju bahawa kaedah GST jika dilaksanakan akan membantu kerajaan untuk meningkatkan pendapatan cukainya dalam jangka panjang. Namun mereka berbeda pendapat berkenaan kesannya kepada pihak pengguna.

Alasan utama kepada hujah yang menyatakan GST tidak membebankan rakyat ialah kadar yang dikenakan adalah rendah iaitu 6% sahaja. Di samping itu, 40 kategori barangan asas tidak akan dikenakan cukai langsung. Ini termasuk beras, gula, susu tepung dan gandum. Di samping itu juga perkhidmatan yang diklasifikasikan sebagai penting seperti perkhidmatan kesihatan adalah dikecualikan dari cukai. Lagipun pelaksanaan GST juga bermakna SST akan dihapuskan.Akibatnya bagi sesetengah keluaran harga mungkin akan menurun kerana penghapusan cukai SST.  Ini kerana di bawah sistem SST sedia ada, pengguna bukan sahaja membayar cukai jualan, bahkan dalam kes minuman berkarbonat di hotel sebagai contoh, pengguna juga dikenakan cukai perkhidmatan sebanyak 6 peratus yang dikenakan pihak hotel pula.Sebaliknya masalah cukai berganda ini tidak akan berlaku di bawah sistem GST kerana cukai yang dibayar pemilik hotel diperolehi semula dalam bentuk kredit cukai input dan tidak mewakili kos kepada hotel.

Namun terdapat pandangan lain yang menyatakan bahawa ada beberapa aspek pelaksanaan GST yang akan menghasilkan keadaan di mana harga barangan akan meningkat. Hujah utama mereka ialah dengan pelaksanaan GST, walaupun kadar cukai adalah lebih rendah dan banyak barangan dan keperluan asas adalah dikecualikan dari cukai, namun skop GST adalah lebih besar kerana melibatkan banyak aktiviti urusniaga.

Sebagai contoh kos menghasilkan alat keluaran seperti mesin, bahan pembungkusan, elektrik dan lain-lain semuanya akan dikenakan GST.  Akibatnya pengilang terpaksa menaikkan harga untuk menampung kenaikan kos akibat GST ini walaupun ianya melibatkan pengeluaran barangan asas.

Dalam erti kata yang lain, walaupun kadar cukai 10% sekarang (iaitu cukai jualan) akan dikurangkan menjadi 6% dibawah GST, hakikatnya sekarang hanya 6-7 perkhidmatan harian yang dikenakan cukai dan hanya 10–15 barangan harian yang digunakan dikenakan cukai. Namun di bawah sistem GST nanti 90% dari barangan dan perkhidmatan harian dikenakan cukai, walaupun pada kadar yang lebih rendah. Jadi, bebanan rakyat seharian menjadi semakin tinggi kerana semakin banyak barangan dan perkhidmatan yang perlu dibayar cukai.

Kos melaksanakan GST (seperti mencetak invois baru, membayar akauntan, kursus dan lain-lain) dianggarkan mencecah RM15,000 setahun bagi setiap syarikat. Perbelanjaan ini akan dimasukkan di dalam kos yang akan menaikkan harga. Ini akan memberi kesan kepada peningkatan harga sesuatu barang.

Akhir sekali apabila GST dilaksanakan nanti, 89% dari keluarga di Malaysia yang sebelum ini dikira tidak perlu membayar cukai kerana pendapatannya rendah, perlu membayar cukai GST secara tidak langsung. Malah, mereka juga tidak menikmati faedah dari penurunan cukai pendapatan kerana pendapatan mereka rendah.

Sebahagian besar rakyat Malaysia tergolong dalam kumpulan ini yang terpaksa menanggung cukai baru tetapi tidak pula mendapat faedah dari penurunan cukai sedia ada.

Berdasarkan perbincangan di atas, tidak hairanlah kenapa wujud perbedaan pendapat berkenaan sama ada GST akan meningkatkan kos kehidupan rakyat atau tidak.

Walau bagaimana pun kami berpendapat bahawa pandangan yang menyatakan bahawa pelaksanaan GST tidak akan menghasilkan kenaikan harga barangan dan perkhidmatan adalah tidak meyakinkan. Sebaliknya kami merasakan bahawa kenaikan harga asas masih akan pasti berlaku akibat fenomena kenaikan kos pengeluaran barang dan perkhidmatan yang menyeluruh di dalam pasaran. Cuma kadar kenaikan harga mungkin tidak berapa tinggi buat masa terdekat memandangkan kadar cukai yang ditetapkan adalah hanya 6% buat masa ini.

Di samping itu, sistem GST yang memerlukan pengiraan cukai input dan output yang lebih teliti oleh peniaga akan menyukarkan mereka dalam memberi fokus kepada perniagaan utama mereka. Masalah kurang ketelitian cukai input dan cukai output ini mungkin akan menyebabkan peniaga lebih sukar untuk menganggar kos sebenar perbelanjaan perniagaan mereka dan ini menyebabkan mereka terpaksa menaikkan harga barang atau perkhidmatan mereka. Tambahan pula kos hal pentadbiran bagi mengurus pelaksanaan GST akan bertambah dan ini juga akan meningkatkan harga barang dan perkhidmatan. Akhir sekali, jika kadar cukai GST dinaikkan lagi (dari kadar 6% sekarang) dan melibatkan banyak lagi kategori barangan dan perkhidmatan, maka kos kehidupan rakyat sudah tentu akan meningkat lagi.


Pelaksanaan cukai SST atau GST sebenarnya tidak akan mampu menyelesaikan  masalah kewangan kerajaan serta masalah kenaikan harga barangan. Ini kerana punca kepada masalah adalah kombinasi banyak faktor termasuk sistem Riba yang diamalkan di negara kita serta perbelanjaan kerajaan yang tidak terkawal akibat amalan pembaziran dalam perbelanjaan kerajaan dan amalan korupsi yang berleluasa.

Oleh kerana itu kerajaan sepatutnya memberi fokus kepada usaha mengawal perbelanjaannya dengan menghapuskan amalan pembaziran dan amalan korupsi. Disamping itu kerajaan dan rakyat juga mesti mengorak langkah untuk membersihkan segala bentuk amalan riba dalam sistem ekonomi dan kewangan negara demi kesejahteraan masyarakat dalam jangka panjang.

Tuesday, January 20, 2015


Cadangan untuk mengganti sistem cukai jualan dan perkhidmatan kepada cukai konsumpsi yang digelar sebagai GST telah diumumkan pada pembentangan bajet 2005 oleh Perdana Menteri ketika itu Datuk Seri Abdullah Ahmad Badawi. Awalnya ia dicadang untuk dikuatkuasakan bermula 1 hb Januari 2007. Dalam usaha untuk meningkatkan keberkesanan pengurusan kewangan kerajaan, Bajet 2005 mencadangkan penyusunan semula sistem percukaian negara termasuk mengkaji peruntukan yang disediakan di bawah Akta Cukai Pendapatan 1967. Ini katanya bertujuan untuk menjadikan sistem percukaian negara lebih berkesan dan berupaya menjana hasil negara.

GST akan menggantikan cukai jualan dan perkhidmatan yang sedia ada. Pada masa ini cukai jualan dikenakan ke atas barangan ketika diimport atau di peringkat perkilangan. Cukai perkhidmatan pula dikenakan ke atas perkhidmatan tertentu termasuk profesional, hotel dan restoran. GST didakwa sebagai sistem cukai yang lebih komprehensif, efisyen, telus dan efektif. Ia juga diduga akan menambahkan pendapatan cukai tahunan untuk kerajaan. Dalam sebuah reaksi seorang pensyarah perakaunan dari UiTM berpendapat GST tidak membebankan dan akan menambahkan hasil negara.
Pada 29 November 2009 Menteri Kewangan Kedua, Datuk Ahmad Husni Hanadzlah dalam kenyataannya telah mendakwa kerajaan akan memperoleh pendapatan cukai tahunan sebanyak RM 1 bilion dari GST. Beliau berkata sebanyak 143 buah negara telah melaksanakan GST. Dalam Asean hanya Malaysia, Brunei dan Myanmar yang belum memperkenalkannya. Ditambah lagi, dikatakan GST akan dapat mengurangkan cukai korporat dan cukai pendapatan individual.

Kini negara jiran yang melaksanakan GST adalah Singapura, Thailand, Indonesia dan Filipina. Kadar GST yang diguna oleh negara-negara ini waktu ini ialah Singapura 5%, Thailand 7%, Indonesia 10% (digelar sebagai cukai nilai tambah – VAT) dan Filipina 10%. GST dijangka dilaksanakan 18 bulan selepas bacaan kedua rang undang-undang pada Mac tahun depan (2010). Ini bermakna cukai itu akan berkuat kuasa sekitar Ogos atau September 2011.

Apa itu GST?

VAT/GST diperkenalkan di Perancis pada 1954 oleh Maurice Lauré, untuk mengganti sistem yang sangat bergantung kepada cukai yang tidak menentu berdasarkan jualan bagi menyeimbang dengan sistem cukai pendapatan yang tidak begitu berkesan.

Kini 138 negara melaksanakan Value Added Taxes (VAT) sementara beberapa negara – terutama US, mengenakan cukai jualan, biasanya cukai pada satu aras sahaja diperingkat runcit. Dalam hamper semua negara cukai-cukai ini adalah sama ada penyumbang terbesar atau penyumabang kedua besar kepada peroleh negara.

GST atau dalam Bahasa Inggeris Goods and Services Tax adalah sejenis cukai di mana apa sahaja barang dan perkhidmatan yang digunakan oleh pengguna mengandungi elemen cukai. Sebab itulah ia juga dikenali sebagai cukai kepenggunaan (consumption tax). Dalam erti kata yang lain, asasnya jauh lebih luas daripada Cukai Jualan dan Cukai Perkhidmatan yang ada sekarang.

GST adalah cukai penggunaan dan ia berasaskan konsep nilai ditambah. GST dikutip daripada pelanggan untuk pihak kerajaan oleh organisasi perniagaan yang berdaftar dengan pihak berkuasa cukai. Lazimnya, pembekal atau penjual boleh mendaftar untuk mengutip GST jika jumlah jualan tahunan bagi produk atau perkhidmatan yang dibekal melebihi jumlah tertentu yang ditetapkan.

GST diambil kira dalam setiap tahap urus niaga. Jumlah jualan barangan dan perkhidmatan (dikenali juga sebagai bekalan) merupakan jumlah nilai yang diterima oleh organisasi perniagaan (tidak termasuk GST) ke atas semua aktiviti yang dicukai.

Aktiviti yang dicukai merangkumi aktiviti yang dijalankan secara berterusan. Organisasi perniagaan yang berkenaan hendaklah membekal (atau bersetuju untuk membekal) barangan atau perkhidmatan kepada pengguna sama ada untuk tujuan mendapat untung atau tujuan lain seperti aktiviti perdagangan, pembuatan, kerjaya, persatuan atau kelab.

Harga bekalan yang dijual ditetapkan selepas mengambil kira GST. Organisasi perniagaan juga boleh menuntut kredit cukai bagi setiap GST yang telah dimasuk kira dalam bekalan yang dibeli untuk tujuan mengendalikan perniagaan. Kredit cukai ini dikenali sebagai “kredit cukai input”.
Bekalan yang dikecualikan cukai

Bagaimanapun, barangan atau perkhidmatan yang merupakan keperluan asas tidak dikenakan cukai. Di Australia, umpamanya, barangan dan perkhidmatan yang tidak dikenakan cukai termasuk barangan makanan asasi (kecuali makanan tersedia, makanan bawa-balik, snek, alkohol dan minuman ringan), perkhidmatan kesihatan, ubat-ubatan, pendidikan dan penjagaan kanak-kanak, utiliti, barangan tertentu yang dibekalkan oleh pertubuhan amal dan agama, dan barangan dan perkhidmatan yang dieksport.

Pelaksanaan GST di negara ini merupakan satu langkah wajar memandangkan kebanyakan negara lain telah melaksanakannya. Di samping itu, jaminan kerajaan untuk mengecualikan cukai tersebut terhadap barangan dan perkhidmatan keperluan asas bertujuan untuk tidak membebankan pengguna berpendapatan rendah di samping mengelak berlakunya inflasi. GST hanya dikenakan kepada barangan atau perkhidmatan mewah yang mampu dibeli oleh pengguna berpendapatan tinggi. Di samping itu perniagaan kecil juga dikecualikan daripada GST.

Ada yang mengsyaratkan jika diuruskan dengan baik dengan kerjasama pelbagai pihak, GST mampu meningkatkan hasil negara melalui peningkatan kadar pematuhan cukai. Di samping itu, sistem ini juga dapat memastikan setiap perniagaan menyimpan rekod kewangan dengan lebih sempurna. Walaupun pelaksanaan sistem GST dianggap mencabar, tempoh yang selesa sebelum pelaksanaanya membolehkan setiap lapisan masyarakat diberi pengetahuan mengenainya.

Monday, December 29, 2014

புத்தாண்டே வருக புது தெம்பைத்தருக!

2014 ஆம் ஆண்டு நமக்கு மட்டும் அல்ல உலக நாடுகளையே உலுக்கி ஆட்டிய பல கசப்பான  நினைவுகளை விட்டு சென்றுள்ளது. குறிப்பாக நமது மலை நாட்டிற்கு பெறுத்த தாக்கத்தையும் சேதத்தை விட்டு சென்றுள்ளது. இருந்த போதிலும் மலேசியர்களுக்கே உண்டான மனத் திடமும் உறுதியும் அதில் இருந்து மீண்டு வர பல வழிகளில் போராடி வந்துள்ளனர் இன்னும் போராடிக்கொண்டுள்ளனர். 

யார் கண்ணாரு பட்டதோ , வெந்த புண்ணில் வேல் பாஞ்சியது போல ஒன்றின் பின் ஒன்றாக நம்மை வந்து தாக்க அதை திடமாக எதிர் கொள்ளும் பலத்தை இறைவனிடம் பெற்று இணையாக ஈடு கொடுத்து வருகின்றோம். ஒற்றுமையும் ஒருமைப்பாடும் நிறைந்த சமூதாயத்தை உருவாக்க அனைத்து மலேசியர்களும் இன மத பேதம் இன்றி ஒரே குடையின் கீழ் இணைந்து செயல் பட இறைவன் தந்த வாய்ப்பாக நாம் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

அரசியல் ரீதியில் நாம் அனைவருமே எதோ ஒர் இடத்தில் வலு இழந்து தான் கிடக்கின்றோம். நடந்தது நடந்ததாகவே இருக்க நடக்க இருப்பதை முன்னோக்கி சிந்தித்து செயல் பட துவங்க வேண்டும். கல்வி பொருளாதாரம் சொத்துடைமை என எத்தனையோ முக்கிய கூறுகளில் நாம் சிறந்து விளங்கிய பொற்காலங்கள் திரும்ப வேண்டும்.

2015 ஆம் ஆண்டு நமது சமுதாயத்தின் விடிவு காலமாகவும் அடுத்த தலைமுறையின் முன்னேற்ற படிகளாகவும் பயன் பட வேண்டும். முன்னேற்றத்தை ஒன்றை முதன்மையாக கொண்டு செயல் பட தொடங்குவோம். பிறக்க இருக்கும் 2015 ஆம் ஆண்டு அனைவருக்கும் சிறந்த ஆண்டாக அமைய வாழ்த்துக்கள்.

Thursday, October 16, 2014

Di bawah Piagam ini, Majlis Keselamatan mempunyai tanggung jawab utama untuk memelihara keamanan dan keselamatan antarabangsa. Ia mempunyai 15 ahli, dan setiap ahli mempunyai satu
undi. Di bawah Piagam ini, semua negara anggota berkewajiban untuk mematuhi keputusan Majlis.

Majlis Keselamatan mengambil memimpin dalam menentukan adanya ancaman kepada keamanan
atau perbuatan pencerobohan. Ia menyeru pihak-pihak yang bersengketa untuk menyelesaikannya
dengan cara damai dan mencadangkan kaedah penyesuaian atau syarat-syarat penyelesaian. Dalam
beberapa kes, Majlis Keselamatan boleh mengambil jalan keluar dengan mengenakan sekatan atau membenarkan penggunaan kekerasan untuk mengekalkan atau memulihkan keamanan    dan keselamatan antarabangsa.

Majlis Keselamatan juga mengesyorkan kepada Perhimpunan Agung pelantikan Setiausaha Agung dan kemasukan ahli baru ke PBB . Dan bersama-sama dengan Perhimpunan Agung, ia memilih hakim-hakim Mahkamah Keadilan Antarabangsa.